Overweging 2016-12-24 Kerstmis A-jaar Lucas 2,1-7. Viering Het Schild Wolfheze

 



Kerstmis A-jaar Lucas 2,1-7. Viering Het Schild Wolfheze 2016-12-24 om 11:00       Versie 3

Voor de liturgie van deze viering in de ochtend van de dag voor Kerstmis, is uitgegaan van de liturgie voor de Kerstnachtviering. We staan vanmorgen stil bij Maria én bij het kind van Maria en Jozef. We staan stil bij de geboorte van het kindje Jezus en daarmee bij de komst op aarde van het Licht van Christus. Na de geboorte verschenen er engelen die zongen: "U is de Heiland geboren, Christus, de Heer". Maar in fel contrast daarmee lezen we bij Lucas: "Zij wikkelde Hem in een doek en legde Hem neer in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg". Er was geen plaats voor Hem en dat lijkt nog steeds zo. Jezus werd niet aanvaard. Toen niet en nu, na ruim 2000 jaar, lijkt het nog steeds zo te zijn. De wereld viert Kerstmis, maar het lijkt dat een groot deel van deze wereld feest viert en daarbij Jezus niet opneemt. Er was geen plaats voor Hem en dat lijkt nog steeds zo te zijn.

In onze zakelijke wereld, in de wereld van de computer, is geen plaats voor Hem; in de politiek en in de research is voor Hem geen plaats. In de persoon van de buitenlander, van de asielzoeker is Hij nog altijd op zoek naar een herberg, naar geborgenheid. Samen met de zieken en de bejaarden staat Hij nog altijd op de lange wachtlijst en zelfs voor de kinderen is er geen plaats voor Hem in de herberg. Het is blijkbaar nog steeds erg moeilijk om te leven als mens naar Gods wil. Terwijl dat helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. In de kern is leven naar Gods wil heel eenvoudig. Niet door te leven vanuit het standpunt: ‘wat kan de ander voor mij betekenen’, maar door te leven vanuit: ‘wat kan ik betekenen voor de ander’. Door niet jezelf centraal te stellen maar de ander, door de mensen om je heen centraal te stellen. Ga met de ander om, zoals je wilt dat er met jou omgegaan wordt: dan leef je naar Gods wil, zo eenvoudig is dat! En als je dat tot je levenshouding laat worden, als je gewoon zó handelt, dan hoeft dat geen extra moeite te kosten.

Gelukkig waren er toen, maar zijn er ook nu nog steeds, mensen die God in hun leven durven binnenlaten, die zorgend bezig zijn met hen die nog in de kou blijven staan. Door deze mensen wordt ook in onze tijd de goedheid en de menslievendheid van God in deze wereld zichtbaar. Het zijn mensen die licht brengen in de duisternis, die niemand voor de deur van hun hart laten staan, die warmte willen uitstralen voor alle mensen die in de kou staan. Het zijn mensen die werken aan wat mensen verbindt en niet aan wat mensen scheidt. Dat zijn mensen waar God in het diepste puntje van hun ziel aanwezig is. Vanuit dat puntje in de ziel geeft God kracht aan mensen, die dat willen en kunnen horen.

Als wij Hem in ons leven willen opnemen wordt ons leven anders. Dan bepaalt God ons levensritme, dan richten wij ons naar de ander en daarmee naar God. Uit liefde tot God zijn wij dan bereid mensen op te nemen in ons hart, omdat wij in elke mens die ons nodig heeft de stem van God herkennen. En in het gelaat van de mens het gelaat van Jezus kunnen zien. Dan zien wij het Licht van Christus, Gods Licht.

Door zó te leven, leven we naar Gods wil en eren wij Hem en zijn Zoon. Als wij open durven staan voor Gods wil, dan kan het Licht winnen van het donker. Het duister heeft ons niet gegrepen. En dan verheugen wij ons op Zijn komst en op Zijn licht in het leven. Dan ontvangen we Zijn licht en warmte. Dan openen wij spontaan de deur van ons hart. Dan wordt het echt Kerstmis.                 

Het zij zo!!

Nico van Schaik