Text/HTML

Doorwerth 5e zondag Veertidagentijd 6 april 2014

Overweging Pastor John Rademakers

Thema: “ Midden in de dood zijn wij in leven”

 

Lezingen: Lezing uit Ezechiël 37,12-14 en Johannes 11,1-45

De opwekking van Lazarus, het verhaal dat wij zojuist beluisterden roept bij velen de nodige vragen op. Het komt bij ons over als een ongelofelijk verhaal: het kan niet waar zijn. Misschien zouden wij het verhaal wel graag willen geloven, dat het echt gebeurd is zoals we dat in kranten bericht lezen als een nieuwsfeit.

Maar het is nog maar de vraag of de evangelist dat van ons vraagt!

Kunnen wij een weg vinden om in dit evangelieverhaal binnen  te komen en dan te verstaan wat Johannes ons graag wil vertellen?

Anders gezegd: hoe kan dit verhaal voor ons een bemoediging worden of, zelfs een uitdaging om gesterkt en met vertrouwen in het leven te staan?
In deze veertigdagentijd komt het Johannesevangelie uitvoerig aan bod

Het uitgebreide verhaal van Jezus ontmoeting met de Samaritaanse vrouw, verleden week het verhaal van de blindgeborene en vandaag het verhaal van de opwekking van Lazarus. Het zijn drie verhalen die op een heel bijzondere manier willen laten zien wie Jezus voor ons is.

Daarom noemt Johannes de evangelist deze drie verhalen tekenen waarmee Jezus wil verwijzen aanduiden wie Hij is. Johannes wil ons op een dieper spoor zetten als wij naar Jezus kijken Het gaat om meer dan wat je op het eerste moment ziet of hoort

Zo worden we in het verhaal van de Samaritaanse vrouw er op gewezen dat we in Jezus de levensbron mogen vinden dat hij voor ons het levend water wil zijn en dat is meer dan het water dat de put van Jacob verschaft

Het verhaal van de blindgeboren wijst ons er op dat Jezus voor alle mensen licht in het leven wil zijn.

En dan hebben we vandaag het verhaal van de opwekking van Lazarus.

Was het bij de vorige verhalen nog zo dat we daarin wat makkelijker konden meegaan, maar vandaag fronsen we toch onze wenkbrauwen.

Iemand uit de dood laten opstaan? Dat is voor ons een grens te ver.

Vandaar de vraag die bij velen opkomt: Maar wat is dan echt de bedoeling van dit verhaal? Hoe kan dit verhaal voor ons iets gaan betekenen?

Kijkend naar dit evangelieverhaal van Johannes mogen we ons realiseren dat het niet op de eerste plaats gaat over Lazarus, of over het verdriet van Martha en Maria maar over Jezus, wat hij ook nu nog voor ons betekent.

Daar gaat onze aandacht naar uit. Johannes wil ons Jezus laten zien als iemand die ons nieuw leven aanbiedt en wat er met ons zal gebeuren, als wij in hem geloven.

De opwekking van Lazarus is geen sensatieverhaal dat in de krant moet

Maar zoals al aangegeven: Johannes de evangelist wil een boodschap uitdragen over wie Jezus is, al lijkt het erop dat het verhaal helemaal leidt naar het graf van Lazarus. Toch is niet een reportage of een verslag van een gebeurtenis

In zijn evangelieverhaal wil Johannes een getuigenis afleggen van wat hem beweegt, hoe hij Jezus ziet. En hij hoopt dat door zijn manier van getuigen dat zijn lezers zijn, latere hoorders, dus ook wij, die weg naar Jezus kunnen gaan

Want dat is nu eenmaal geen eenvoudig zaak als we kijken naar het leven dat we meemaken, met onze ervaringen en verwachtingen

Daarin gebeuren mooie dingen zoals wat de geboorte van nieuw leven in gezinnen te weeg brengt bij de ouders bij de grootouders, familie en bekenden.

Hoe mooi is het niet jonge mensen te zien opgroeien en hoe zij hun weg in het leven vinden

Maar tegelijkertijd is onze ervaring ook dat de pijn en het lijden in ieder mensenleven niet ontbreekt. Lijden door ziekte, verlies van werk, het uiteenvallen van relaties en niet het minst door de pijn die de dood vaak met zich meebrengt

Mensen ontvallen ons: ouders, kinderen, kleinkinderen, mensen met wie wij bevriend zijn, kennissen en noem maar op. Onverwachts blijkt iemand ongeneeslijk ziek te zijn. Beelden op de tv rond sterven en dood, gewelddadig of niet, liggen gevangen op ons netvlies. Op onze levensweg is er veel dood.

Maar de dood is ook in ons bloed, het zit in onze botten zit soms letterlijk.

Denken we maar aan het visioen van de profeet Ezechiël dat we in de eerste lezing hoorden.

Wij zijn kwetsbare mensen, weliswaar in leven, maar met de dood rakelings dichtbij. En daarbij voelen we ons soms zo machteloos.Wij kunnen geen kant meer op en zien geen uitweg meer. Dat is onze realiteit naast al het mooie dat er ook is.

In het evangelie van vandaag wordt daar niet om heen gegaan, de pijn die Martha en Maria voelen over hun overleden broer. De pijn die Jezus zelf voelt.

Van Jezus wordt gezegd dat hij huilt. Zo betrokken is hij bij wat de dood veroorzaakt

Maar dan neemt Johannes ons mee naar de voornaamste zin van het evangelie van vandaag. Jezus zegt:

 ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven.

Maw Jezus zegt: " IK ben degene die al tot het nieuwe leven is opgewekt. Wie in Mij gelooft deelt nu al in dit nieuwe leven."

Ook als je sterft, zal je dit nieuwe leven geschonken blijven.

Daar waar Jezus is, is er verrijzenis en nieuw leven

Dat is de blijde boodschap die Johannes, vandaag, aan ieder van ons verkondigt daar legt hij getuigenis van af.

Dit verrijzenisgeloof is het hart, het fundament van ons Christelijk geloof. Daarom vraagt Jezus aan Martha en dus ook aan ons:  " Geloof je dit?

En Marta antwoordt:"Ja Heer, ik geloof vast, dat Gij de Messias zijt, de Zoon van God die in de wereld komt". 

Deze belijdenis is het hoogtepunt van het Lazarusverhaal.

Zo legt Johannes getuigenis af van zijn geloof en het geloof van de gelovige gemeenschap van zijn dagen. En om die woorden kracht bij te zetten, laat Johannes de dode Lazarus terug tot leven komen, door Jezus, die hem opwekt uit de dood.

Voor ons als christenen als een gelovige gemeenschap en als individueel persoon gaat het er echter niet om dat wij geloven in een opgewekte Lazarus.

We mogen wèl geloven, dat Jezus de levende is en blijft

Dat Jezus bij zijn kruisdood  in Gods hand is gebleven  en dat God hem heeft doen opstaan zoals we dat in zijn Verrijzenis vieren

Zo krijgen wij in het getuigenis van Johannes te horen

Wie in Jezus gelooft, heeft nu al eeuwig leven

Dat wil nog al wat zeggen. Wij die in ons bestaan dat zo geraakt worden door vreugde maar ook door de pijn die de dood ons aan doet,

Dat wij nu al deel mogen hebben aan dit volle leven dat Jezus ons biedt

Wanneer we namelijk in geloof en vertrouwen durven uitspreken dat ook wij geloven in Jezus de Verrezene

Jezus, de man van Nazaret is door Gods is bevestigd als degene, die Gods stem heeft laten klinken in zijn wezenlijke betrokkenheid en nabijheid met ons mensen

Geloven in deze Jezus wordt dan deel hebben aan Jezus leven,

 waarin God ons telkens opnieuw aanspreekt en nabij is,

Zo mogen wij met vreugde op weg gaan naar Pasen waarop we dit Mysterie van leven in Gods hand voluit kunnen vieren. Amen